فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
چقدر این فیلم زیبا بود.فقط مترجم به اشتباه واحد پول را یورو عنوان کرد در صورتی که واحد پول دانمارک کرون می باشد.
برای یه بار دیدن بد نبود اما با توجه به موضوع مهاجرت و سختی هاش فیلمنامه میتونست خیلی قویتر باشه
مزخرف
من دوسش نداشتم بعضی بخشاش الکی و اضافه بود امتیاز 5 براش خوبه ولی یه مقدار فضای فیلم غمگین بودو اشکمو در اورد
احساسم این بود که بالاخره یه فیلم خوب و عمیق می بینم ؛ فضای فیلم خیلی دلنشین و قشنگه ، اما واقعا بازیگرا به سختی به دلم نشستن اگرچه بازیگر مرد شباهت زیادی به دنیل اوتوی داره ! فیلمنامه هم خیلی می تونست بهتر باشه و بنظرم فیلم هرچه به پایان نزدیکتر میشه انگار عجله داره زودتر تموم شه ، یهو یه پرش زمانی نه چندان معقول داره ، با همه اینها فیلم رو دوس داشتم و به جانم نشست، چون از یه حس عمیق انسانی حرف میزنه ، به همچین چیزی نیاز داشتم ولی حیف ، خیلی میتونست بهتر باشه .
خانه اسم هوشمندانه‌ای برای این فیلم هست؛ تاوقتی هنوز درخانه‌ی خودت باشی،این واژه برایت قشنگ و شیرین است،امااگر مجبور ب مهاجرت شده باشی یا عزیزی ب اجبار حتی ازخانه،حتی از شهرستان یا شَهرَت رفته باشد،خانه میتواند دردناکترین کلمه‌ی دنیا شود.فیلم درباره‌ی مهاجرت فقط ب عنوان جابه جایی ازیک نقطه ب نقطه‌ای دیگر نیست؛درباره‌ی حسِ از دست دادن تعلق و معنای خانه است.گاهی از وطنمان مهاجرت میکنیم ب امید روزهای بهتر و گاهی،بی آنکه جایی را ترک کنیم،از خودمان مهاجرت میکنیم…غم فیلم بیشتر ازآنکه در اتفاقات بزرگ
باشد،در حسِ غربت،دلتنگی و فاصله‌ای است ک میان آدمها و گذشته‌شان ایجاد میشود.یادآوری میکند ک خانه الزاماً یک ساختمان یا یک شهر نیست؛مجموعه‌ای از آدمها،خاطرات و احساس امنیتی است ک ممکن است دیگر نتوانیم ب آن برگردیم…برای کسی ک مهاجرت کرده،حتی ب انتخاب خودش،فیلم دردناکی هست؛انتخاب کردن همیشه ب معنای بی درد بودنِ جدایی نیست.و برای کسی ک عزیزش مهاجرت کرده،این درد میتواند از جنس دیگری باشد،دردِ تماشای دور شدن کسی ک هنوز بخشی از خانه‌ی توست…فیلم ازهمین جا ب یک سؤال انسانی تر میرسد: وقتی برای ساختنِ
آینده،گذشته و خانه‌ات را ترک میکنی،دقیقاً چه چیزی را با خودت میبری و چه چیزی را جا میگذاری؟؟؟ ب نظرم نقطه قوت فیلم همین نگاه انسانی و غیرشعاری ب مفهوم مهاجرت و تعلق است؛ هرچند ممکن است ریتم و روایت برای همه ب یک اندازه جذاب نباشد برای همین ب همه پیشنهاد نمیکنم . ولی درکل فیلمی غمگین بود؛ فیلمی ک شاید برای بعضی ها فقط یک داستان باشد، اما برای مهاجران و کسانی ک عزیزی را از خود و خانه خود دور میبینند، میتواند یادآور زخمی کاملاً شخصی باشد…
ممنون که زمان میگذاری و به این زیبایی نظراتت رو برامون مینویسی
بسیار زیبا