فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
چه کادربندی های زیبایی، و چه داستان غم انگیزی
فیلم خوبی بود نه برای تفریح ، برای شناخت ساختار جامعه که انگار زمان هم تغییرش نمی ده فقط ظاهرش بهتر و فریبنده تر می شه ، مخصوصا از شنیدن این دیالوگ که “فکر کردم ما فقط خودمان را تخیل و اختراع کردیم ، تا همینجا تونستم بیام و هر کاری از دستم بر می اومد انجام دادم “.
بسیار برام ملموس بود ، امیدوارم موقع رفتن منم این حس رو داشته باشم .
🔥🔥🔥
متأسفانه ما گاهی طوری با هم رفتار میکنیم ک همدیگر را مجبور میکنیم هویت دیگری را زندگی کنیم نه هویت واقعی خود را. قدرتی ک جامعه ب ظاهر و جنسیت میدهد،گاهی حق آزادی،مالکیت و حتی حق انتخاب را هم تعیین میکند؛ بخاطر همین آدمها نقش بازی میکنند تا پذیرفته شوند، راحتتر یا بهتر زندگی کنند،اصلا دوام بیاورند…این فیلم برای من درامی تلخ و غم‌انگیز بود ک در بعضی لحظات پایانی ،کمی من را یاد سنگسار ثریا انداخت.جایی ک جامعه میتواند سرنوشت یک انسان را فقط با قضاوت خودش تغییر دهد…فیلم با توضیح دادنِ همه چیز جلو
نمیرود و همین ابهام درباره گذشته شخصیتها،بیشتر وادارمان میکند خودمان قضاوت کنیم.بازی ساندرا هولر هم ب نظرم نقطه قوت فیلم است؛احساساتِ شخصیت را فریاد نمیزند و بیشتر با سکوت و رفتار،درد او را منتقل میکند.فیلم جنگی نیست.ب دانشجویان و علاقه مندان روانشناسی، جامعه شناسی و مطالعات جنسیت پیشنهاد میکنم،برای بررسی هویت، فشار اجتماعی، نقش های جنسیتی و تأثیر قضاوت جامعه بر انتخاب های فرد…امیدوارم فیلم رو سریع ب فمینیسم و فمنیستها ربط ندید؛حرف فیلم انسانی تر و عمیق تراز این دسته بندیهاست…
یعنی باندازه سنگسار ثریا تلخ و دردناکه؟
ممنون زینب جان. واقعا توضیحاتت عالی و کامل و بی نقص هست. شما باید یه پیج تو همین راستا بزنی. من که از خوندن کامنتهات لذت میبرم
ریتم اروم و خیلی تاثیرگذار من دوسش داشتم