فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
درود بر همه دوستان
فیلم کمتر دیده شده ای هست، هیچ نقد و تحلیل فارسی ازش پیدا نکردم، فیلم حرفهای زیادی برای گفتن داره، نمادگرا و فلسفی هست نقد نظامی گری آرمانگرایی و دشمنی بین انسانها و دولتها رو مطرح میکنه و در یک روند کند و طولانی قوس شخصیتی فوق العاده ای رو به نمایش میگذاره برای دوستانی که از سینمای مفهومی لذت میبرن میتونه بسیار پر معنا و جالب باشه. 40 سالمه
از اون دست فیلم‌هاست که برداشتهای متفاوتی میتونید ازش داشته باشید و تا خود نویسنده و کارگردان نگه که منظورشون چی بوده، عملا سایر نظرات و نقدها و تحلیل‌ها، برداشتهای شخصی بیننده خواهد بود. چراکه فیلم، بسیاری از مسائل را ناتمام رها میکنه و همه چیز نمادین به تصویر کشیده میشه. حتما بعدش تحقیق و تحلیل و نقد و گفتگو میطلبه، در غیر این صورت، دیدنش رو پیشنهاد نمیکنم. در نهایت، برداشت شخصی من این بود که، انسانها میتونند بظاهر تغییر کنن، اما ذاتشون، رهاشون نمیکنه.
دشمن چیزی نیست ک لزومأ از درون انسان بیاید گاهی فقط ب او آموزش داده میشود…اگر فیلم های ابزورد، نمادین، استعاری و خاص دوست دارید این فیلم مخصوصأ پایانش برای شماست،البته گاهی بیش ازحد کشدار میشه و چند صحنه تکراری ک منظور خاصی داره هم یکم اذیت کننده‌ست و بااینکه داستان سرراستی نداره،منظور رو میرسونه.فیلم برای سرگرمی نیست،احتمالا شمارا بااین سوال ها ک: واقعا فرق این دو نفر چیست؟چه کسی این خط را کشیده است؟چه کسی مرزهارا تعیین میکند و بر چه اساسی؟ب نفع چه کسانی هست ما باهم دشمن باشیم؟بهم میریزه…
اوایل زندگیم، یک روز ب جاریم گفتم: دوستم دوتا خواهر باهم جاری‌اند…چه قشنگ! باتعجب نگاهم کرد و گفت:کجاش قشنگه؟! دوتا خواهر وقتی باهم جاری میشن،بالاخره باهم ب رقابت میوفتن، دعوا میکنن، حتما دشمن هم میشن، خیلی سخته…من گفتم: ولی این دونفر هفده ساله باهم جاری‌اند و هیچ مشکلی هم ندارند.گفت:مطمئن باش بالاخره بینشون دعوا میشه…حالا بیست وسه سال از آن روز گذشته و این دوخواهر، هنوزهم بدون کوچکترین مشکلی درکنارهم زندگی میکنند .حتی سه برادرشان با شوهرخواهرشان شریک کاری هستند و سالهاست این شراکت و فامیلی با
دوستی ادامه دارد.من آن روز متوجه حرف جاری‌ام نشدم،اما امروز بیشتر ازهمیشه ب این فکر میکنم ک بخش بزرگی از دشمنیهای ما،قبل از اینکه اتفاق بیفتند،در ذهنمان ساخته شده‌اند.ب آدمها ازقبل برچسب میزنیم و بعد،ناخودآگاه همان چیزی را در آنها میبینیم ک ازقبل درباره‌شان شنیده‌ایم.میگویند:مادرشوهر،دشمن عروس است.خواهرشوهر،رقیب است.فامیل همسر،پشت آدم را خالی میکنند.باجناق ک فامیل نمیشه.جاریها بالاخره ب جان هم میوفتند باهم رقیبند…و حتی گاهی دشمنی را از آدمها ب هویتشان میچسبانیم:افغانیه،تُرکه،لُره،فارسه،ارمنیه
یکی ایرانی هست، یکی آمریکایی، یکی کُرده، یکی آلمانی، یکی آسیایی، یکی اروپایی،یکی شرقی و یکی غربی…اما شاید قبل از همه این اسمها و برچسبها،او فقط یک انسان باشد. انسانی ک مثل من و تو، دلش میخواهد دوست بدارد و دوست داشته شود،آرامش داشته باشد، زندگی کند و زندگی‌اش را ب خوبی بگذراند. شاید اگر از قبل در گوشمان نمیخواندند ک فلانی دشمن توست، خیلی از آدمهایی ک امروز از آنها میترسیم یا با آنها میجنگیم، اصلاً دشمن ما نمیشدند. خیلی از دشمنیها، واقعی نیستند، میراثِ پیش داوری های ما هستند.گاهی کافی است اسم دشم
دشمن را از روی انسان ها برداریم تا تازه فرصت کنیم خودِ آدم را ببینیم،بشناسیم…نکند ازترسها، سوءتفاهم ها و کینه های ما اشخاص دیگری سود میبرند!!! از نظر روان شناختی،وقتی یک نفر را ازقبل دشمن بدانیم، ذهنمان بیشتر دنبال نشانه هایی میگردد ک این باور را تأیید کند و رفتارهای خوب او را نادیده میگیرد. ب این ترتیب،گاهی نه با خودِ آدم، بلکه با تصویری ک از او در ذهنمان ساخته‌اند دشمنیم،میجنگیم!!! شاید بلوغ واقعی این باشد ک آدمها و رابطه ها را با قضاوتی ک از دیگران ب ارث برده‌ایم قضاوت نکنیم…
زینب دوستت داریم…
واقعا دوستت داریم… چقدر زیبا حتی از زندگی شخصی خودت تجربه هایت تعریف میکنی… باور کن اکثر مواقع تاثیر حرف هایی که میزنی برای ما بیشتر از خود فیلم هاست… این فقط نظر من نیست
من هم شمارو دوست دارم. ممنونم
فیلمی که انسانها و روابط انسانی رو بدون در نظر گرفتن مرزها و فرهنگ ها و …حتی بدون در نظرگرفتن خاطرات و یا حتی جنسیت در انتها تعرف میکنه و در واقع همه قوانین رو بگونه ای تحمیلی و قراردادی از جانب اعمال قدرت حاکمان یا بنوعی دولت ها و حتی ….ترسیم میکنه بگونه ایکه اگر این مناسبات تحمیلی نباشه حتی به جنسیت و یا اسم هم نیازی پیدا میکنیم و در واقع همه مون بر اساس یک روح واحد میتونیم با هم در ارتباط باشیم. این برداشت من از فیلم بود , البته با کمی چاشنی زیاده روی که ممکنه خطا باشه.
انتظار فیلم جنگی یا سرگرم کننده ای نداشته باشید کل پیام فیلم سیاست های دولت ها در قبال سربازهای وظیفه و جنگه . تا یک ساعت و ربع دیدم بقیشو رد کردم تا ببینم اخرش چی میشه .40 سالمه .
تحلیلتو دوست داشتم . میشه بگی ۴۰ ساله اخرش که گفتی یعنی چی?
مرسی مهدی جان .دوستان میگن کامنت میزارید سنتونم بگید که بدونیم چند ساله نظر داده.
فوق العاده بود
مغزم به چوخ رفت
یه فیلم سوربال کمدی روانشناختی که فقط مناسب فیلمباز با سلیقه ی خاصه