فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
یه مفهوم عمیق فلسفی در مورد خودشناسی و عواقب انجام هر کاری داشت این فیلم ببشتر از نظر من ،و علاوه بر اون زیبایی بصری این فیلم شاهکاره خاص بود ،به طرزی که به نظرم از نظر این خاص بودن گرند بوداپست هتل شاید مقداری الگوی بصری برداشته از این فیلم
یک شاهکار از استنلی کوبریک ولی از لحاظ مفهومی خیلی سنگینه و هر کسی خوشش نمیاد
بدون اینکه توهین کنم به باقی نظرات به کسایی که میخوان فیلمو ببینن میگم: بعضی فیلما برای سرگرم کردن شما ساخته شدن، بعضی فیلما میخوان یه حقیقتی رو به شما بگن یا یه تحلیل ارائه کنن. فیلمای خیلی کمی هم هستن که میتونن هردوی اینارو انجام بدن. این فیلم جزو دسته دومه و میخواد چیزی به شما نشون بده. حتی به قیمت اینکه حال شمارو خراب کنه و صحنههای آزاردهنده نشونتون بده. موضوع حول محور آزادی شرورانه و بردگی اخلاقی میچرخه. کارگردان در واقع آینده مردم انگلستان و کشورای مدرن رو با این فیلم پیش بینی کرده.
امثالی مثله اینا که کامنتِ چرت و پرت میدن و میگن حیف نِت و وقت، نه اینکه میتونستن توی اون تایم ادامه ی سفینه ی فضاییشون رو بسازن و بفرستنش هوا! یکی میگه چندش بود، یکی میگه مریض و بیمار بود ضهن فیلمساز و… اینجور آدما باید برم سیندرلا ببینن. براشون بیشتر قابل درک هست. البته شاید اونم نتونن درک نن. چه برسه به این نوع فیلم ها. دیدم توی دور و اطرافیان و دوست و غریبه و آشنا که اینجور هستن و خودشونو یه پا فیلم باز میدونن. واسه چُسی دوتا بازیگرو اسمش رو میبَرن(اون اسمارم از کَسی شنیدن)فخر فروشی میکنن